خانوادهی زبانهای هند و اروپايی (بنهماڵهی زمانه هیندو ئهورووپییهکان)
يکم ـ گروه زبانهای حتی يا ختی
دوم ـ زبان تخاری
سوم ـ زبان ارمنی
چهارم ـ گروه زبانهای يونانی
پنجم ـ زبان آلبانی
ششم ـ گروه زبانهای ايتاليك
هفتم ـ گروه زبانهای سلتی
نهم ـ گروه زبانهای ژرمنی
دهم ـ گروه زبانهاي بالتی
يازدهم ـ گروه زبانهای اسلاوی
دوازدهم ـ گروه زبانهای آريايی يا (هند و ايرانی) که خود مشتمل است بر چند دسته زير:
يک/ دستهی ايرانی
الف ـ زبانهای ايرانی كهن شامل زبانهای مادی، سكايی، فارسی باستان، اوستايی
ب ـ زبانهاي ايراني ميانه شامل زبانهای پارتی، پارسی ميانه، كردی ميانه، سغدی ختنی، خوارزمی
ج ـ زبانهای ايراني نو شامل زبانهای فارسی نو ، كردی نو يا زبان امروزی كردان، پشتو يا پختو يا افغانی، بلوچی، تاجيكی، تاتی، تالشی، گيلكی، طبری يا مازندرانی، آسی يا ئۆسێتی
دوم/ دسته هندی
هندی سانسکریت، اردو، لندا، سندی، گجراتی، راجستانی، تراتی، بهاری، اوريا، بنگالی، آسامی، پنجابی، پۆهۆری، نپالی، سنگالی
ديالكتها (گويشها) و سوب ديالكتها ( لهجهها)ی زبان كردی
يکم ـ ديالكت كردی شمالی(سهروو) مشهور به كرمانجی مشتمل بر لهجههای بوتانی، بادينانی، شمزينانی، بايزيدی، حكاری، گويش ، کردهای ترکیە و سوريه (جزيره و قاميشلی)، گويش كردان جنوب آذربايجان غربی در ايران (ترگور، مرگور، سوماي برادوست) گويش كردان جنوب روسيه ،ايروان و گنجه)، گويش كردان خراسان رايج در مناطق قوچان، شيروان، رادكان، درگز و....
دوم ـ ديالكت كردی مركزی(نێوهڕاست) مشتمل بر چندين سوب ديالكت يا لهجه
الف ـ لهجه اردلانی، دربرگيرنده لهجه مردم سنندج، مريوان، كامياران، ديواندره،دهگلان و......
ب ـ لهجهی موكری یا سۆرانی، دربرگيرنده لهجات مردم مهاباد، سردشت، بوكان، اشنويه، پيرانشهر، نقده و بانه،سلیمانیە،اربیل، کۆیە ، کەرکووک و....
سوم ـ ديالكت كردی جنوبی(خواروو) مشتمل بر چندين سوب ديالكت يا لهجه
الف ـ لهجه اورامانی، مشتمل بر دو زيرلهجه تهختی رايج در اورامان تخت و توابع و زير لهجه لهۆنی رايج در پاوه و توابع
ب ـ لهجه کلهری، لهجه لکی، لهجه فهیلی درایلام،کرماشان،کرند،مایدەشت،قصرشیرین،دینەوەر، بەدرە،خانەقین، لکستان،لرستان و......