نیشتمان

    وه‌ره‌  ئه‌ی هاوڕێیه‌ دڵ برینداره‌که‌م.ئه‌ی وه‌کوو من دڵشکاو و خه‌مبار.ئه‌من لێره‌ دڵم  زۆر ته‌نگ و گیراوه‌.وه‌ره‌ تۆ خوا توێشووی سه‌فه‌رمان هه‌ڵگرین،بڕۆین لێره‌.
بۆ کوێ؟ هه‌ر کوێیه‌ک که‌ ئێره‌ نه‌بێ.ئه‌من لێره‌ له‌ خۆش ویستن و نه‌وازش وه‌کوو ئازار و ئه‌شکه‌نجه‌ هه‌راسانم،هه‌راسانم.... !
((بیا ای خسته خاطر دوست ،ای مانند من دل کنده و غمگین.
من اینجا بس دلم تنگ است.
بیا ره توشه برداریم.
کجا؟هر آنجا که اینجا نیست.
من اینجا از نوازش نیز چون آزار ترسانم....))