غهزهلی له ماموستا وهفایی
ئه رێ ئهی بهزولف و ڕوخسار، سهنهمی چین، ماهتابم
ای معشوقی که با زلف و رخسارت برابری میکنی با صنم چین(ی) ای ماه تابان من.
دهمهکهو خهندهکهی نیگاهت نهمهک و مهزهی شهرابم
لب و دهان تو صنم مزه ی زندگی و خنده ای که در نگاهت نهفته است به مزه ی شراب میماند.
من لهبهر نیگاهت بمرم تۆ سهری غهمزهکهی جهللا بم
من فدای نگاه تو شوم، تو را به سر غمزه جلادت قسم می دهم.
بڵێ پێم گوڵهکهی بههاری لهتۆ تا بهکهی جودا بم؟
ای نوگل بهاری من بگوی مرا تا به کی از تو جدا باید بودن ؟ ( گل بهار کنایه از جوانی و سن کم.)
وهرهوه بهشهرتی جاران ڕۆژێ سهد جارت فیدا بم
باز آی و طبق شرط و قول پیشین تا که من روزی صد هزار بار فدایت گردم.
لهوێرانهی دڵی شێواوم شین و واوهیلایهو ڕۆ ڕۆ
در کنج دل ویرانه ی من شیون و ضجه ای ست مثال زدنی.
ئاورێک بهربۆته ههناوم دێتهدهر له ههناسهم بۆسۆ
آتشی در دلم گرفته است که از نفسم بوی خاکستر می آید.
بووم بهئهفسانهی وڵاتان شار بهشار ماڵ بهماڵ کۆ بهکۆ
قصه ی من در پی تو به عالم سمر شد شهر به شهر خانه به خانه کوی به کوی.
خاڵی چاوت گۆشهی ئهبرۆ دوو دینیان کردم لهسهر تۆ
خال گوشه چشمت و خم ابرویت هر کدام مرا به سوی مذهبی می خواند.
یا بمکه پیری مهیخانه یا مریدی خانهقا بم
یا مرا پیر میخانه میکنی یا مرید خانقا میشوم.
ڕوحهکهم ڕووی خۆت بنوێنه تا بهکهی کوشتهی نازت بم
ای روح جانفزای من روی خود را بنما تا به کی کشته ی ناز تو بمانم ؟
دهمهکهت وهتهکهللوم بێنه تا نهمردووم ههمڕازت بم
دهان به تکلم بگشایر، بگذار پیش از آنکه بمیرم محرم راز تو گردم.
جارێک بهکهرهم بمدوێنه بهفیدای دهنگ و ئاوازت بم
مرا گاهی از کرم به لطف خود بنواز ای انکه من محو صدا و اواز اویم
مهیلی ئهبرۆی تۆ قهت نانێم غهمزهدهی چاوهکهی بازت بم
رغبت تماشای ابروی تو را هرگز از سر نمینهم که همیشه غمزده ی چشمانت زیبا و بزرگ شاهینی توم.
من که هاتووم قیبلهم گۆڕی یا خوا کافر بێ جهللا بم
اگر روزی روی به سوی قبله دیگری کنم, الهی کافر جلاد من گردد.
ئاشقی وا دهبێ به ههموودهم چاو پڕ ئاو دڵ بڕاو و مهحزوون
رسم عاشقیست همیشه همه جا ; چشمان پر آب دلی بریده , شکسته و محزون.
پێی ههوای بشکێ پێی نهمێنێ غهیری هۆ لهدهرون و بیرون
در پی هوای کوی دوست غیر او هوایی در بیرون و درون در تو نماند.
خاکی ڕێی دولبهری بێرانه سورمهیه بۆ چاوی پڕ خوون
خاکی از قدمگاه دلبرم برایم آورید تا سرمه ای باشد بر چشمان پر خونم چشم بر راه.
سهگهکهی ڕێبازی لهیلێ وهرهسهر دوو چاوی مهجنوون
ای سگ رهگذار لیلی، بیا پا بر سر چشمان مجنون بگذار.
دونیام ئهو ڕۆژه لێ ڕوونه خاکی بهر پێی ئاشنا بم
جهان را آنروز دوست دارم که من خاک پای دوست گردم.